Fragment uit Lieveheerslokje (Prinses Pandora cd2 – Lieveheerslokje en Rotmannetje)

Aangekomen in de winkelstraat liep Dunya voorop, dat was een beetje vreemd want normaal liep ze tussen haar tante en moeder in; stevig gearmd en druk kwetterend.
Bij elke pas die ze deed keerde ze haar hoofd van links naar rechts, haar tante en moeder snapten er niets van. Er keken meer mensen naar het vreemde meisje wat alsmaar ‘nee’ liep te schudden in de drukke winkelstraat!
Het ontging Dunya allemaal volkomen, ze dacht aan de woorden van de Droomfee; als ze het winkeltje mistte was alles voorbij.
En dat mocht niet gebeuren...
‘Wat ben je toch aan het doen?’, vroeg Dunya’s moeder.
Toen zag Dunya het snoepwinkeltje.
Ze keerde zich een moment naar haar moeder; ‘Mag ik...’
En zonder het antwoord af te wachten rende ze naar het winkeltje.
Het was een schitterend winkeltje; om de etalage heen zaten duizenden roze spekkies die op zuurstokken geprikt waren en over al het lekkers heen dwaalden felgekleurde smarties.
En in de etalage lag al het snoep wat je je maar kon bedenken; lollies, gele banaantjes, zoute strengen en ja, er stonden zelfs suikerspinnen in een glazen pot!
Dunya struikelde bijna over de drempel van opwinding en keek haar ogen uit.
‘Kan ik je helpen?’, klonk een vriendelijke stem achter haar.
Dunya draaide zich om en zag kleine vonkjes uit de felblauwe ogen komen toen die haar leken te herkennen.
‘Wil je soms een toverbal?’
Dunya kon alleen maar met open mond staren naar de bijzondere vrouw en hield haar hand op. Zonder zich ook maar een centimeter te bewegen gaf de vrouw haar dé toverbal.
Héél even bleef Dunya bewegingloos staan, toen kneep ze snel haar hand dicht en rende de winkel uit.
‘Zo, zit er een monster op je hielen?’, zei haar moeder.
Dunya zei niets en stopte de toverbal weg.

0 Bestel Lieveheerslokje & rotmannetje.